زباله

مراسم نیمه شعبان نزدیک است و مردم برای ابراز شادی شان در خیابان ها شیرینی و شربت و بستنی و … توزیع می کنند و هرکس سعی می کند ابتکار و نوآوری داشته باشد و به شیوه جدیدی از منتظران حضرت مهدی (عج) پذیرایی کند. قبل از شروع مراسم: تمیزی و آب پاشی و آذین […]

مراسم نیمه شعبان نزدیک است و مردم برای ابراز شادی شان در خیابان ها شیرینی و شربت و بستنی و … توزیع می کنند و هرکس سعی می کند ابتکار و نوآوری داشته باشد و به شیوه جدیدی از منتظران حضرت مهدی (عج) پذیرایی کند.

قبل از شروع مراسم: تمیزی و آب پاشی و آذین بندی خیابان ها جلب توجه می کند و همه مرتب هستند و منتظرند تا مراسم شروع شود.

و اما پس از مراسم: همیشه دیدن صحنه پرتاب آشغال از ماشین در شهر یا طبیعت، مرا آزار می دهد و در مراسم ها بیشتر. مردم بدون خجالت آشغالها را بیرون می اندازند، حتی کسانی که زمانهای دیگر این کار را اشتباه می دانند در مراسم ها از آشغال ریختن، شرمی ندارند.

هر آشغالی که ما بیرون می اندازیم قامت یک انسان را خم می کند.

وقتی فرزند عزیزمان کنار دست مان نشسته و والدین دایم تذکر می دهند: “لباست را کثیف نکن”، “مواظب باش ماشین کثیف نشه”، اما وقتی می پرسد: “بابایی آشغالها را کجا بریزم؟”، پدر می گوید: “از پنجره بنداز بیرون”

اینجاست که داریم بی فرهنگی و خودخواهی را به فرزندمان می آموزیم.

این فرزند معصوم و کوچک، بزرگ می شود و در مقام یک معلم، دکتر، بازاری، مهندس و … با همان آموخته که “فقط خودم مهم هستم” فعالیت می کند و این جاست که به این نکته پی می بریم که “از ماست که بر ماست.”

لطفا از این پس فکر کنیم که تمام شهر پر از دوربین مخفی است و در هر ماشین یک شهروند خبرنگار هست که از شما عکس می گیرد، به قول پدر بزرگوارم “طوری زندگی کنید که هر لحظه از شما عکس گرفتند در حال خطا کردن نباشید.”

لحظه لحظه زندگی تان بدون لغزش، سرشار از خوشبختی و آرامش.

فاطمه اخوان

زباله

مطالب مرتبط

دیدگاه ها

Powered by iRwordPress